In de vakantie heeft onze trouwe TomTom het begeven. Het ging niet meer, vlak voor een wegversperring in een wildvreemde plaats trok er een nare mist over het kleine schermpje. Einde verhaal dus.

We hebben nu een nieuw apparaat en dat is even wennen. Deze moderne wegwijzer kan ook veel meer dan de vorige.
Deze week was ik onderweg en rechts op het scherm van mijn nieuwe bondgenoot was de hele af te leggen route zichtbaar. Opeens verscheen er een oranje autootje in die route en verderop nog één. Even later ook een rood autootje.
Toen ik op een oranje autootje tikte bleek dat aan te geven dat er halverwege langzaam rijdend verkeer op mijn weg lag en verderop nog eens. Er stond precies bij hoe lang die rij langzaam rijdende auto’s was én hoeveel vertraging mij dat ongeveer zou opleveren. Ik dacht: ‘Dat is prettig!’

En de rode auto bleek aan te geven waar de boel stil stond.
Toen ik op die plek aankwam, was op mijn scherm de rode auto al lang weer verdwenen en in de werkelijkheid was dat gelukkig ook zo.
Ik moest even denken aan onze levensweg. Hadden we ook maar die zekerheid, dat je weet waar het mis gaat en waar niet. Alhoewel: of dat nu echt wel zo leuk zou zijn?
Als je daar over nadenkt: er kan ons van alles overkomen, meevallers en tegenvallers, plezier en verdriet. En lang niet altijd kun je het zien aankomen.
Maar er is voor ons gelovige mensen toch een houvast, juist in dat geloof. We staan er niet alleen voor. Op de één of andere manier is er een verbinding met God mogelijk, een richtingaanwijzer in ons leven, een zekerheidje in ons bestaan.

Ate Klomp

Ga naar boven