Woorden, woorden, woorden.
Wat kunnen sommige mensen toch een enorme hoeveelheid woorden produceren. Soms is dat plezierig als ze een stilte opvullen, maar vaak is het vermoeiend. Ik zelf houd meer van kort maar krachtig. U zult misschien wel zeggen, dat komt omdat je een man bent, die zeggen geen woord teveel. Dat zou kunnen maar in de loop van de jaren ontdek je natuurlijk wel waar je wel van houdt en waarvan niet. Lange verhalen zijn niet aan mij besteed. Dan krijg je het bla bla waar je je later niets meer van weet te herinneren. Popiejopiepraat zal ik maar zeggen. Ik ben meer van de korte verhalen. En als je het over korte verhalen hebt, dan is het nog maar een klein stapje naar gedichten. Sommige dichters zijn in staat met enkele woorden kernachtige dingen te zeggen. Dat spreekt me aan. Als je in de bijbel kijkt lees je ook dat God zich niet voorstelt met een lang verhaal maar met een korte uitdrukking. Tegen Mozes zegt Hij dat hij maar tegen de Egyptenaren moet zeggen dat ‘ik ben‘ je heeft gezonden. Ik ben, dat heeft iets van ik ben er altijd bij. Het volgende, anonieme gedicht, dat me erg aanspreekt, gaat over de naam IK BEN.


Mijn naam is IK BEN
Hij pauzeerde.
Ik wachtte.
Hij ging verder,
Als je in het verleden leeft,
met zijn fouten en spijt,
is het heel moeilijk.
Ik ben daar niet.
Mijn naam is niet: ik was.
Als je in de toekomst leeft,
met zijn problemen en angsten,
is het heel moeilijk.
Ik ben daar niet.
Mijn naam is niet: ik zal zijn.
Als je in dit moment leeft,
is het niet moeilijk.
Ik ben hier.
Mijn naam is: IK BEN

Hans Dorsman

Ga naar boven