Veranderingen en tolerantie
Een weekendje Amsterdam! Een museum, een concert, mensen kijken op een terrasje. Heerlijk! Afgelopen zomer maakten wij hier een reis door de geschiedenis. We bezochten de Oude Kerk, het oudst bestaande gebouw in Amsterdam, voormalig Katholiek, maar tijdens de Reformatie overgenomen door de Protestanten. We dwaalden vol ontzag rond in de enorme ruimte, luisterden naar muziek van het orgel (de componist Jan Pieterszoon Sweelinck was hier jarenlang organist) en vonden het graf van Saskia, de vrouw van Rembrandt. De volgende bezienswaardigheid was ‘Ons lieve Heer op solder’. De welgestelde koopman Jan Hartman woonde er in de periode dat katholieke vieringen in Nederland officieel verboden waren. Daarom maakte hij van de bovenste verdiepingen van zijn huis een katholieke schuilkerk. Een audio hoofdset vertelde ons de hele geschiedenis. Halverwege werd ons gevraagd door een raam aan de linkerkant te kijken, naar dezelfde Oude Kerk, maar daarna naar de rechterzijde, naar Nicolaaskerk, gebouwd eind 19e eeuw, waar de Katholieken gelukkig in alle vrijheid later hun eigen mis weer mochten vieren. Een prachtige kerk, zeker het bezoeken waard! We waren onder de indruk: wát een veranderingen, maar ook: wát een strijd en intolerantie door de eeuwen heen, zichtbaar in zo’n klein stukje van een stad.
Zouden wij daar lering uit kunnen trekken? Zouden wij in de tegenwoordige, roerige tijd verder kunnen kijken dan de muren van kerken en moskeeën?
Dat ooit iedereen in deze wereld zijn eigen, vertrouwde godsdienst zou kunnen belijden, zonder strijd, zonder dat de één minder of beter is dan de ander?
Is dat een utopie, of zou het mogelijk zijn?
Wat denkt u?
Coby de Vries

Ga naar boven