Langs ‘s Heren wegen
Ik liep laatst weer eens langs ’s Heeren wegen’ omdat ik aan het trainen was voor de Apeldoornse Vierdaagse. Het opvallende van wandelen vind ik dat alles zo lekker langzaam gaat. Je gaat zelf langzaam vooruit, hebt dus ruim de tijd om alle bloemetjes, beestjes, huisjes, wegen en mensen te bekijken. Maar als je er voor je gevoel al een dag op hebt zitten, vroeg begonnen natuurlijk, is het nog maar twaalf uur als je eens op je horloge kijkt. Dan heb je nog een hele dag voor je. Ik loop meestal alleen, maar laatst heb ik met Koos mijn wandelmaatje voor de vierdaagse, gelopen. Je moet toch bekijken of je ongeveer even snel loopt. En dat doen we. Dat is wel lekker, want je kunt niet samenlopen als de een sukkelt en de ander draaft.

Je hoofd wordt er ook zo lekker leeg van. Geen telefoon, computer, tablet of iets anders dat je aandacht vraagt. Hoewel, een telefoon heb ik natuurlijk wel bij me, maar dat is een vooroorlogs model zonder al te veel toeters en bellen. Die gebruik ik dus alleen om te bellen of te sms-en. Erg veel meer kan ie ook niet. En dat vind ik niet erg.
Opvallend is dat het net lijkt of je in de andere wereld leeft. Het is de hele dag genieten, kijken en …. lopen natuurlijk. Vreedzaam zou ik het willen noemen. Zou dat iets voor de wereldleiders zijn, 40 km lopen en praten Misschien wordt het hoofd leeg om gevuld te worden met goede gedachten. En wees gerust, het lijf zegt wel wanneer het genoeg is. Dus overdrijven is niet mogelijk.
Hans Dorsman

Ga naar boven