Aangezicht
Op een van de kruisweg-staties in bijna elke RK-kerk staat Veronica die het ‘aangezicht‘ van Jezus afdroogt (statie VI). Deze gebeurtenis staat niet in de bijbel maar ik kan me er iets bij voorstellen.

Het woord ‘aangezicht’ prikkelde mij omdat dat woord ook in de zegenbede voorkomt.
“De Here verheffe zijn aangezicht over u…”
Zouden we elkaar niet eens wat vaker en langer in de ogen moeten kijken?
Elkaar zien in de poppetjes van de ogen of zoals het zo mooi in de Bijbel staat “van aangezicht tot aangezicht”. Als je zo naar de mensen om je heen wilt kijken dan zal de oorlog, zeker met drones, tot het verleden gaan behoren. Sterker nog, wat zal er voor prachtigs gebeuren wanneer wij elkaar aankijken zoals ook God ons wil aankijken. Want de uitspraak in de zegenbede ”Hij verheffe zijn aangezicht over ons” betekent voor mij dat God ons en mij aankijkt! Hij keert ons niet de rug toe!
Hij kijkt niet weg! In zijn ogen zie je altijd de ander.
En net als een ouder die een slecht luisterend kind vermaant, zegt hij: ”Kijk me eens aan want ik kijk ook naar jou!” Dan, als je elkaar aankijkt, kan er wat gebeuren. Wegkijken kan niet meer!
Ergens las ik dat je het deel van de zegenbede ook kunt vertalen met: Moge de Heer het licht van zijn gelaat over u doen schijnen! Door Gods gelaat beschenen worden, gaan in Zijn licht.
Ik werd onlangs geraakt door een uitspraak van Rik Torfs in ‘misschien wel de beste krant van Nederland’, hij schrijft: We kunnen zelfs, zo die genade ons wordt geschonken, in God geloven.
Die genade komt naar ons toe, vanuit het verlichtend aangezicht van God.
Bart Dertien

Ga naar boven