Herfst
Het is september; het begin van de herfst. Maar als je naar het weer kijkt van de afgelopen weken, zou je dat niet zeggen; het leek wel hartje zomer. Afgelopen zondagmiddag waren wij met onze kleinkinderen bij het strandje aan de Leijen, waar ze naar hartenlust gespeeld hebben in het water, waar ze samen een prachtig kanalenstelsel groeven. En pake en beppe moesten helpen dit te vullen met behulp van ranjabekertjes. Spelen met water en zand; is er iets mooiers voor kinderen?
En pake en beppe maar genieten van hun enthousiasme!

Thuisgekomen en ’s avonds naar het journaal kijkend, kom je dan tot de conclusie dat wij hier in een paradijs leven, als je het vergelijkt met een stad als Aleppo, om maar een voorbeeld te noemen. Ook daar wonen kinderen die willen spelen en vrolijk zijn. Ook daar zijn pakes en beppes die trots op hun kleinkinderen zijn. Maar de beelden van deze verwoeste stad vervullen je met afschuw en ongeloof; het is niet te bevatten triest, wat daar gebeurt. Kan dat nu niet anders? Kunnen de machthebbers hun eigenbelang niet aan de kant zetten, en barmhartigheid betonen voor het arme volk in Syrië?
Wij kunnen niet alleen maar hopen, maar ook bidden dat er een eind aan het geweld komt; zodat in Syrië na deze zomer de lente in aantocht is, in plaats van de herfst.
Laten we dat dan maar doen!
Coby de Vries

Ga naar boven