Koorscholing
Vlak voor een concert houdt onze oratoriumvereniging meestal een koordag. Zo ook vandaag zaterdag 29 oktober 2016. Ter verhoging van de kwaliteit waren ook twee stemcoaches uitgenodigd. Vroeger zeiden wij zangleraressen, maar tegenwoordig worden we gecoacht.
Aardige mensen die een heleboel goede aanwijzingen hebben. Zo werden we ten eerste goed op onze benen gezet. Om te zingen moet je namelijk stevig op de aarde staan. Maar binnen een mum van tijd stonden wij ook met een draadje aan ons achterhoofd aan het plafond vast. En die stand van het hoofd mocht ook niet meer veranderen. Dat was namelijk de beste stand om te zingen.
Ik dacht altijd dat het stemgeluid afhankelijk was van mijn mond. Dat bleek niet alleen zo te zijn. Je buik doet namelijk ook mee. Je buik?? Ja, je buik, je haalt namelijk adem met je buik. U dacht natuurlijk dat u ademhaalt met uw longen, nou mooi niet. Je doet dat met je buik en dat moet ook te zien zijn. Binnen een tel stond iedereen zijn bierbuik te betasten en deinde je hand op en neer met de maat van de ademhaling. Dat geeft namelijk ademsteun.
Maar het gebruik van je mond is helemaal een openbaring. Lekker gapen, dat is de uitgangspositie. En om dat te bewerkstelligen moet je een tennisbal in je mond stoppen. Ja echt. En je tong moet je slap tegen je tanden aan leggen en niet al te veel bewegen.
(Dat kan ook moeilijk met zo’n tennisbal in je mond) Je onderkaak moet ontspannen naar beneden hangen. En iedereen die denkt dat je er dan als een slemiel eruitziet, heeft gelijk.
Je muziek mag je niet gewoon vasthouden. Je doet twee pingpongballen onder je oksels want dat zorgt voor de juiste houding.
Dan zijn we nu pas aan het echte zingen toe. We zingen horizontaal. Wat is dat nou weer, gaan we liggen? Neen, veel mensen hebben de neiging hun hoofd omhoog te doen als de noten ook omhooggaan en naar beneden als de muziek naar beneden gaat. Dat worden dan van die jaknikkers. Dat is niet de bedoeling. Je houdt je hoofd stil aan een touwtje aan het plafond.
En het gekke is dat het ook nog werkt. De klank werd een stuk beter. Je komt helemaal vrolijk van zo’n koordag thuis. En als u het niet geloofd dan moet u maar op 18 november 2016 naar de Lawei komen. Daar voert COV Gloria Deo Het Requiem en Vesperae Solennes de Confessore uit van Mozart. En de leden doen dat met een touwtje van het achterhoofd naar het plafond, met ontspannen onderkaak en tong, gapend met een tennisbal in de mond, twee pingpongballen onder de armen en ademhalende buik voor de ademsteun en horizontaal zingend.
Komt en verwonder u.
Hans Dorsman

Ga naar boven