Toevallige ontmoetingen
Toen we een weekje in Zuid-Limburg waren, gebeurde er iets bijzonders.

Op een gegeven moment liepen we in de mooie stad Aken. Tot onze verbazing kwamen we een bevriend stel uit Drenthe tegen.
U hebt het vast ook wel eens meegemaakt: “Wat doen jullie hier!”
We hebben er met ons vieren een gezellige dag van gemaakt.
Twee dagen later besloten wij nog eens de grens over te steken, we gingen op een middag naar Monschau. En druk dat het daar was! En toen we daar zo liepen, hoorden we ineens twee bekende stemmen, weer dezelfde vrienden uit Drenthe: “Hoe is het mogelijk!”
De volgende dagen hebben we nog verschillende keren op mooie plekjes rondgelopen.
En dan zeiden we soms: ‘stel je voor, ze kunnen daarginds wel op een terras zitten’. En onwillekeurig keken we een beetje scherper ons heen. Want het is leuk om goede vrienden of bekenden te ontmoeten.
Een beetje scherper opletten: is dat niet de manier waarop je als gelovige in het leven staat? In de Bijbel vertelt Mattheus over Jezus dat deze zei dat als je iets voor een ander mens doet, dat je dat dan voor Hem doet! En Hij dacht daarbij aan iemand die echt hulp nodig heeft.
Het is gemakkelijk om aardig en vriendelijk te doen tegen mensen die je vrienden zijn en die ook aardig en vriendelijk terug doen.
Maar een onbekende? Iemand die er niet zo goed uitziet? Iemand die je minder aardig vindt?
Het enige dat telt is blijkbaar of de ander jou hulp nodig heeft.
Ate Klomp

Ga naar boven